Actuele uitslagen
Verslag – Finale Gewest Libre Klein Tweede Klasse op 7 en 8 februari 2026
Zaterdag 7 februari – BCCD
Op deze frisse maar zonnige februarimorgen hangt er al vroeg een voelbare spanning in de lucht bij Biljart Club BCCD. De finalisten druppelen één voor één binnen, zichtbaar geconcentreerd maar ontspannen genoeg om met elkaar de dag te beginnen onder het genot van een warm kopje koffie. Het geroezemoes in de zaal verraadt dat deze finaledag geen gewone speeldag wordt, maar het decor vormt voor een stevig gevecht om het gewestelijk kampioenschap.
De voorzitter van District Den Haag opent de finale met een waarderend woord richting de aanwezige arbiters en schrijvers. Hun inzet, precisie en toewijding maken deze dag niet alleen mogelijk, maar tillen haar ook naar een professioneel niveau. Ook het massaal toegestroomde publiek krijgt een warm welkom; hun enthousiasme zorgt voor die typische biljartsfeer waarin elke carambole net een tikje zwaarder lijkt te wegen.
Daarna neemt de wedstrijdleider de regie over. Met de zorgvuldig opgestelde partijen in de hand verklaart hij de finale officieel voor geopend. Vanaf dat moment verandert de rustige concentratie in geladen focus. De tafels en de ballen zijn schoon gepoetst, de keuen zijn gekrijt, en alle ogen zijn gericht op het eerste stootmoment. De strijd om het kampioenschap kan écht beginnen.
Ronde 1 – De openingsronde vol verrassingen
Tafel 1 – Koos Klein vs. Dave van de Luitgaarden
De finale opent meteen met een duel dat de toon zet voor de rest van de dag. Dave van de Luitgaarden start scherp en trefzeker; hij speelt ruim boven zijn gemiddelde en bouwt snel een comfortabele voorsprong op. Maar halverwege de partij slaat de onzekerheid even toe: enkele kleine foutjes geven Koos Klein de kans om terug in de wedstrijd te komen. Koos speelt degelijk en blijft elke beurt scoren, waardoor de spanning langzaam oploopt. Toch weet Dave zich op tijd te herpakken. Met hernieuwde focus trekt hij de partij naar zich toe en wint overtuigend in 27 beurten.
Eindstand: 56 – 90
Tafel 2 – Tom van Beek vs. Hennie van Beijersbergen
Op de tweede tafel ontvouwt zich een gelijk opgaande strijd, waarin beide spelers lange tijd in elkaars spoor blijven zonder grote series. Het duel kantelt wanneer Hennie van Beijersbergen plots loskomt en een knappe serie van 20 caramboles neerzet. Het publiek voelt de wedstrijd kantelen. Tom blijft echter vechten en toont in de slotfase een fraaie eindsprint, maar het gat blijkt net iets te groot. Hennie blijft koel en beslist de partij in 33 beurten.
Eindstand: 70 – 90
Tafel 3 – Don Opstal vs. Peter Schippers
Deze partij is er een met een prachtig verloop. Don Opstal begint sterk, maar vanaf beurt 10 neemt Peter Schippers het initiatief over. Zijn spel wordt voelbaar sterker: trefzeker, zelfverzekerd, en uiteindelijk zelfs met een voorsprong als gevolg. Toch bewijst Don waarom hij tot de finalisten behoort. Met een indrukwekkende eindsprint draait hij het momentum volledig om en pakt hij in 29 beurten de winst in een van de spannendste partijen van deze ronde.
Eindstand: 90 – 83
Ronde 2 – Nieuwe impulsen en stevig tegenoffensief
Tafel 1 – Hennie van Beijersbergen vs. Peter Schippers
De tweede ronde begint met een partij waarin het spelbeeld meerdere keren kantelt. Peter Schippers opent sterk en toont in de eerste beurten veel zelfvertrouwen. Maar al snel zit het hem niet mee: enkele cruciale klappen rollen nét verkeerd uit, waardoor een reeks kansrijke posities verloren gaat. Hennie van Beijersbergen blijft ondertussen uiterst constant spelen. Zijn rustige ritme en solide afwerking zorgen ervoor dat hij steeds verder wegloopt. Terwijl Peter zichtbaar worstelt met de pechmomenten, houdt Hennie het hoofd koel en beslist hij het duel in 28 beurten.
Eindstand: 90 – 63
Tafel 2 – Don Opstal vs. Koos Klein
Op de tweede tafel ontvouwt zich een partij die het publiek op het puntje van de stoel houdt. Don Opstal en Koos Klein wisselen elkaar af met fraaie series, waardoor de spanning continu aanwezig blijft. Beide spelers laten bij momenten zien waartoe ze in staat zijn, maar gaandeweg wordt duidelijk dat Don de regie steeds steviger in handen neemt. Zijn spel wordt vloeiender, zijn uitvoering preciezer. Koos blijft knokken, maar Don is onverbiddelijk in zijn afronding en wint de partij overtuigend in slechts 21 beurten — een stevig statement in deze finale.
Eindstand: 90 – 52
Tafel 3 – Tom van Beek vs. Dave van de Luitgaarden
De derde partij van deze ronde wordt al snel een van de spectaculairste van het toernooi. Nog voordat het publiek goed en wel is gaan zitten, trekt Dave van de Luitgaarden een fenomenale serie uit de keu: 41 caramboles in de zesde beurt — de hoogste serie van de hele finale. Tom van Beek laat zich daardoor niet uit het veld slaan en blijft degelijk scoren, met een knappe eindsprint van 21 caramboles. Maar op de momenten dat het echt moet, blijft Dave dodelijk efficiënt. Zijn korte maar explosieve partij is goed voor winst in slechts 13 beurten, een prestatie die de zaal in bewondering achterlaat.
Eindstand: 51 – 90
Ronde 3 – De ontknoping komt steeds dichterbij
Tafel 1 – Tom van Beek vs. Don Opstal
De derde ronde trapt af met een partij waarin Tom van Beek meteen laat zien dat hij zich niet zomaar gewonnen geeft. Hij start furieus en staat na slechts vijf beurten al op 49 caramboles, terwijl Don Opstal nog op 17 staat. Het publiek voelt dat er iets bijzonders in de lucht hangt: Tom speelt met bravoure, tempo en overtuiging. Maar zoals zo vaak in biljart kantelt het spelbeeld onverwacht. Don herpakt zich, knokt zich geleidelijk terug in de wedstrijd en maakt de achterstand stukje bij beetje kleiner. Toch is het Tom die in de slotfase nog één keer versnelt. Met een laatste krachtige eindsprint beslist hij de partij in 16 beurten — een indrukwekkende prestatie in deze finale.
Eindstand: 90 – 55
Tafel 2 – Dave van de Luitgaarden vs. Peter Schippers
Op de tweede tafel ontvouwt zich een duel waarin beide spelers elkaar gedurende lange tijd geen duimbreed toegeven. Dave van de Luitgaarden en Peter Schippers spelen op hoog niveau, met degelijk positiespel en zorgvuldig opgebouwde series. Het verschil ontstaat pas wanneer Dave een paar keer op de juiste momenten een hogere serie neerzet. Daarmee dwingt hij Peter tot risico’s, die uiteindelijk net niet goed genoeg uitpakken. Dave blijft gefocust, bouwt zijn voorsprong beheerst uit en trekt de partij in 28 beurten naar zich toe.
Eindstand: 90 – 71
Tafel 3 – Koos Klein vs. Hennie van Beijersbergen
De derde partij van deze ronde is misschien wel de spannendste van de dag. Na 13 beurten is de strijd nog volledig in evenwicht: 33–31, waarbij beide spelers gecontroleerd en geduldig spelen. Maar dan breekt Koos Klein de ban. Hij vuurt een schitterende serie van 26 caramboles af, waarmee hij het publiek op de banken krijgt. Toch weigert Hennie van Beijersbergen zich neer te leggen bij een achterstand. Met een reeks sterke beurten knokt hij zich terug in de wedstrijd en pakt zelfs even een minimale voorsprong. De spanning stijgt voelbaar in de zaal. Uiteindelijk is het Koos die in de slotfase net wat koelbloediger blijkt. In 27 beurten beslist hij de zinderende partij.
Eindstand: 90 – 88
De tweede speeldag – Zondag 8 februari
Een dag vol hernieuwde focus en onverwachte wendingen
Op zondagmorgen 8 februari melden alle spelers zich opnieuw keurig op tijd bij de locatie. Ondanks de intensieve openingsdag straalt iedereen dezelfde gedrevenheid uit als de dag ervoor. De sfeer is direct vertrouwd: er zijn weer voldoende arbiters en schrijvers aanwezig, en ook het publiek vult de zaal met hetzelfde enthousiasme als op zaterdag. Alles wijst erop dat de finaledag van de gewestelijke finale LK2 een prachtige apotheose gaat worden.
Toch begint de dag met een kleine domper. Door een organisatorisch akkefietje blijkt dat er slechts op twee tafels gespeeld kan worden. De planning moet noodgedwongen worden omgegooid, waardoor er opnieuw drie rondes nodig zijn in plaats van twee.
Tussenstand na drie gespeelde partijen
Na de openingsdag tekent zich een interessant wedstrijdbeeld af. De onderlinge verschillen zijn zichtbaar, maar nog niets is beslist — de spanning blijft volop aanwezig in de strijd om het gewestelijk kampioenschap.
Koppositie
- Dave van de Luitgaarden staat stevig bovenaan met drie gewonnen partijen. Zijn constante spel en twee indrukwekkende eindsprints maken hem voorlopig de te kloppen man.
Achtervolgers
- Don Opstal en Hennie van Beijersbergen volgen met twee overwinningen ieder. Beiden spelen sterk en laten zien dat ze nog volop meedoen om een podiumplaats — of meer.
De middenmoot
- Tom van Beek en Koos Klein hebben elk één overwinning achter hun naam. Hun partijen tonen wisselende fases, maar beide spelers blijven gevaarlijk voor iedereen die hen treft.
Zoeker naar eerste winst
- Peter Schippers wacht nog op zijn eerste overwinning. Ondanks enkele sterke fases zat het hem nog niet mee, maar zijn spel laat zien dat een ommekeer op elk moment kan komen.
Ronde 4 – De spanning stijgt naar een kookpunt
Tafel 1 – Don Opstal vs. Hennie van Beijersbergen
Op de eerste tafel staat een duel op het programma dat grote gevolgen kan hebben voor het klassement. Zowel Don Opstal als Hennie van Beijersbergen maakt nog aanspraak op het kampioenschap, en dat is vanaf de eerste beurt voelbaar. De partij verloopt vrijwel spiegelbeeldig: beide spelers scoren regelmatig, houden het tempo hoog en laten elkaar geen moment los.Na 17 beurten staat het dan ook volkomen terecht 58–58, een stand die de spanning in de zaal tastbaar maakt. In de slotfase weet Don een fractie sneller het ritme te vinden. Zijn compacte eindsprint breekt uiteindelijk de wedstrijd open. Met gecontroleerd spel trekt hij de partij naar zich toe en beslist hij het duel in 23 beurten.
Eindstand: 90 – 88
Tafel 2 – Koos Klein vs. Peter Schippers
Op de tweede tafel ontbrandt een heel ander soort strijd. Peter Schippers jaagt op zijn eerste overwinning van de finale en speelt met zichtbaar vuur. Maar Koos Klein is vastbesloten om zijn positie in het klassement te verbeteren, wat resulteert in een duel waarin beide mannen elkaar voortdurend in evenwicht houden. Bij beurt 34 staat het opnieuw gelijk: 66–66. Het publiek leeft mee met elke carambole, want beide spelers zitten dicht tegen de overwinning aan. Maar dan dient zich een onverwachte wending aan: geen van beiden weet binnen de 40 beurten de vereiste 90 caramboles te maken. Wanneer de teller stilvalt, blijkt Koos de minimale marge te pakken die nodig is voor de winst.
Voor Peter is het een zure uitslag — hij zat er zó dichtbij —
Eindstand: 88 – 87
Ronde 5 – De laatste horde richting de ontknoping
Tafel 1 – Tom van Beek vs. Peter Schippers
Voor Tom van Beek breken de laatste loodjes aan, en dat is zichtbaar in de openingsfase: hij komt moeizaam op gang, terwijl Peter Schippers juist sterk begint. Na 11 beurten staat Peter zelfs op een keurige voorsprong: 19–33. Het publiek voelt dat zijn eerste overwinning misschien eindelijk binnen handbereik ligt.
Maar Tom herpakt zich indrukwekkend. Zijn spel wordt vloeiender, consistenter, en in bijna elke beurt pakt hij solide caramboles mee. De opmars van Peter stokt langzaam, terwijl Tom met groeiend vertrouwen doorstoot richting de finish. In 32 beurten beslist hij de partij alsnog overtuigend.
Eindstand: 90 – 61
Tafel 2 – Tom van Beek vs. Koos Klein
Tom mag meteen blijven staan voor zijn tweede partij van de ronde, en dat blijkt een zware opgave. Koos Klein speelt vanaf het begin in hoog tempo en laat meerdere hoge series noteren. In het midden van de partij krijgt Tom het zichtbaar moeilijk: vijf beurten zonder score breken zijn ritme, terwijl Koos juist gestaag doorduwt richting de eindstreep.
Het verschil in stabiliteit en scorend vermogen wordt uiteindelijk beslissend. Koos wint sterk in 23 beurten en bevestigt zijn groeiende vorm in deze fase van het toernooi.
Eindstand: 60 – 90
Finale – Don Opstal vs. Dave van de Luitgaarden
Alle ogen richten zich vervolgens op de finale tussen Don Opstal en Dave van de Luitgaarden, een duel dat symbool staat voor het niveau van deze gewestelijke eindstrijd. De spanning is vanaf het eerste moment voelbaar: beide spelers gaan volledig gelijk op, geconcentreerd en met veel respect voor elkaars spel.
Tot aan de voorlaatste beurt blijft het razend spannend: 74–79 in het voordeel van Dave. Dan volgt het beslissende moment. Don mist zijn aanvangsstoot — een klein detail, maar op dit niveau fataal. Dave blijft koel onder de druk en maakt de partij beheerst uit in 24 beurten. Daarmee kroont hij zich tot winnaar van de finale.
Eindstand: 74 – 90
Slot en prijsuitreiking
Na de finale neemt de wedstrijdleider van District Den Haag het woord voor de prijsuitreiking. Hij complimenteert alle deelnemers voor hun sportieve houding en het hoge niveau van de gespeelde partijen. Vervolgens vraagt hij aan kampioen Dave van de Luitgaarden of hij beschikbaar is om namens het district deel te nemen aan het Nederlands kampioenschap.
Tot ieders verrassing moet Dave echter verstek laten gaan vanwege een geplande vakantie. Hierdoor schuift de uitnodiging door naar Don Opstal, de sterk spelende runner-up, die met zichtbaar trots en enthousiasme aangeeft dat hij het district zal vertegenwoordigen op het NK.
Het toernooi eindigt in een warme sfeer. Het was een mooie, sportieve en uitstekend georganiseerde finale. Een speciaal woord van dank gaat uit naar alle arbiters, schrijvers, barmedewerkers, de wedstrijdleiding en uiteraard het trouwe publiek dat beide speeldagen tot een feest maakte.
In het weekend van 8 en 9 juni is het derde jaarlijkse Wim van Pruijssen toernooi gespeeld in onze biljartzaal en waarvoor leden van onze vereniging zich konden inschrijven. Dit toernooi werd dit jaar gewonnen door Peter Musch. Een verslag en foto’s zijn te vinden op de Wim van Pruijssen toernooi pagina (te vinden onder “Historie”)
